Droga Polski do UE
Na dzisiejszej lekcji Wiedzy o Polsce mówiliśmy o wydarzeniu w historii Polski, o którym można z całą pewnością powiedzieć, że miało wpływ na życie każdego z nas, Polaków mieszkających w Niemczech.
Nauczyliśmy się, że historia powstania Unii Europejskiej sięga daleko wstecz. Już Karol Wielki marzył o zjednoczeniu Europy. Jednak proces, który doprowadził do utworzenia UE, rozpoczął się dopiero po zakończeniu II wojny światowej. Kluczową rolę w tym procesie odegrały stosunki gospodarcze. Plan Marshalla, który pozwolił na odbudowę gospodarek i infrastruktury w Europie Zachodniej, miał ogromne znaczenie. Niestety, Polska i inne kraje dawnego bloku wschodniego, ze względu na politykę sowiecką, nie mogły skorzystać z tych pieniędzy. Jednak rozwój, którego zachodnia część Europy doznała dzięki planowi Marshalla, pozwolił na całkowitą demokratyzację tych krajów oraz stworzenie klimatu zgody między byłymi wrogami, którzy wcześniej toczyli liczne wojny. To właśnie ten klimat zaufania pozwolił na podpisanie umów, w których zawarto cztery fundamentalne swobody Unii Europejskiej: swobodny przepływ towarów, usług, ludzi i kapitału. Dla nas, młodego pokolenia, które urodziło się po wstąpieniu Polski do UE, swobody gwarantowane przez Unię Europejską są czymś naturalnym i nieodłącznym od naszej codzienności. Wychowani w zjednoczonej Europie, nigdy nie znaliśmy czasów, kiedy granice dzieliły kontynent, a swobodne przemieszczanie się, studiowanie czy pracowanie w innym kraju UE było utrudnione. Dla naszych rodziców i dziadków, akcesja Polski do Unii była przełomem, który otworzył nowe możliwości. Dzięki członkostwu w
UE, Polacy zyskali prawo do życia, pracy i studiowania w każdym z państw członkowskich, co dla wielu stało się szansą na lepsze życie. Nasza nauczycielka, podobnie jak tysiące Polaków, skorzystała z tej szansy, wyjeżdżając do Wielkiej Brytanii – możliwości, która przed 2004 rokiem była znacznie ograniczona.
Historie jak te służą wspomnieniu, jak wielkim darem wspólnota europejska jest dla nas. Głęboko doceniam ten projekt i mam nadzieję, że za kolejne 20 lat będzie z nami świętowało jeszcze więcej krajów członkowych.
Jan Morais, uczeń klasy III LO
