Katyń- Golgota Wschodu, czyli „przykład odwagi i wytrwania w wierności ideałom”
Dnia 12 kwietnia 2025 roku klasa łączona I i II LO wraz z klasą VIII uczestniczyły w zajęciach poświęconym upamiętnieniu zbrodni katyńskiej, której w tym roku przypada 85 rocznica.
Uczniowie starszych klas wraz z ich nauczycielkami WOP, panią Mariolą Jankowską- Zając oraz Moniką Bujak w oparciu o znane fakty z historii Polski uznali, że historia Katynia, mimo swojego jakże tragicznego wymiaru, jest na arenie międzynarodowej wciąż prawie nieznana. Jednakże, kiedy spojrzymy na historię Polski, to doskonale wiemy, że to właśnie nasz kraj jako pierwszy doświadczył wojny, a po jej zakończeniu nazizm został słusznie surowo osądzony. Zupełnie inaczej międzynarodowa społeczność potraktowała radziecki komunizm. Jego zbrodnie nie dotknęły społeczeństwa Zachodu, a Stalin widziany był niejako bohater. O zbrodni katyńskiej w Polsce milczano przez pół wieku, na lekcjach historii nie uczono, że wiosną 1940 roku Rosjanie aresztowali szczególną grupę ponad 20 tysięcy Polaków, w większości oficerów polskiej armii, nauczycieli, lekarzy, inżynierów, prawników, których radziecki uznał za szczególnie niebezpiecznych, gdyż stanowili przeszkodę w planowanej przez Stalina sowietyzacji Polski. Wiosną 1940 roku zostali zamordowani i skrycie pochowani w bezimiennych, zbiorowych mogiłach w kilku miejscach na terenie ZSRR. W 1943 roku podczas rosyjsko -niemieckiej wojny Niemcy odnaleźli jedno z tych miejsc, w lesie obok wioski Katyń. Nazistowska propaganda, pokazując rosyjską zbrodnię, próbowała rozerwać sojusz Stalina z Anglią i Stanami Zjednoczonymi. Z obaw taki rozwój wypadków, w sprawie Katynia zaczęli kłamać już nie tylko Rosjanie, ale też alianci zachodni. Tak zrodziło się trwające niemal pół wieku kłamstwo katyńskie.
Jan Paweł II nazwał losy Polaków pod sowiecką okupacją Golgotą Wschodu, innym znakiem rozpoznawczym Katynia są zardzewiale żołnierskie guziki, symbol tego, co zostało po ofiarach.
Obecnie znaczenie zbrodni katyńskiej w polskiej świadomości jest jeszcze większe.10 kwietnia 2010 roku pod Smoleńskiem, w niejasnych okolicznościach doszło do katastrofy lotniczej, w której zginęła polska delegacja, udająca się na katyńskie uroczystości rocznicowe, z prezydentem Lechem Kaczyńskim na czele.
Historia Polski wskazuje, że sowiecka okupacja lat z 1939- 1941, która rozpoczęła się 17 września, była nie tylko równa, ale nawet gorsza od niemieckiej, niestety to nasze doświadczenie wciąż nie może się przebić do świadomości społeczeństwa Zachodu. Dlatego jest niezmiernie istotne, aby młodzi Polacy, zwłaszcza Ci, którzy mieszkają poza granicami kraju, mówili o tym w swoich szkołach, na lekcjach historii i nie zapominali, że Katyń jest „przykładem odwagi i wytrwania w wierności ideałom”
Wspólne warsztaty przygotowane przez panią Monikę Bujak przeprowadzone zostały w oparciu w oparciu o krótki film dokumentalny pt. „21 857. Katyńskie liczby”, wiersz Zbigniewa Herberta „Wstyd? – Piero Onifiani” oraz krótki wykład historyczny. Na drugiej godzinie uczniowie odpowiadali na pytania związane z tematyką zajęć:
„-Jakie motywy stały za decyzją władz komunistycznych o zgładzeniu strzałami w tył głowy przedstawicieli polskich elit wojskowych i intelektualnych?”
„-Czy wykonanie rozkazu przez szeregowych żołnierzy radzieckich daje się usprawiedliwić moralnie?”
„-Czy wojna może przybierać tak nieludzkie i makabryczne oblicze?”
Efektem wspólnej pracy było przygotowanie plakatu. Niewątpliwie była to lekcja historii, dzięki której uczniowie poznali nie tylko istotne wydarzenia z historii Polski, ale przede wszystkim wyszli z tej lekcji z dozą zadumy i pytaniami, na które czasami trudno znaleźć odpowiedź.
Monika Bujak, wychowawczyni klasy łączonej 1 i 2 LO, nauczyciel języka polskiego i wiedzy o Polsce
